Ik heb autisme

Het verhaal van Robin (17 jaar)

‘In het jaar 2020 kreeg ik de diagnose Autisme. Dit vond ik fijn, omdat ik eindelijk begreep waarom dingen voor de meeste mensen heel makkelijk zijn, dat voor mij niet zijn. Speelgoed opruimen vroeger en klusjes doen in huis vond ik bijvoorbeeld heel moeilijk.

Ik ben nu bijna 3 jaar verder. Nog steeds weet ik niet alles over autisme en hoe het bij mij werkt. Je eigen autisme leren kennen, kan best moeilijk zijn. Ook omdat iedereen autisme anders ervaart en uitlegt. Ik vertel altijd dat autisme een prikkel/informatieverwerking-stoornis is. Prikkels zijn alle soorten informatie is die je hersenen in en uit gaat. Zien, ruiken, voelen proeven, honger zijn ook allemaal prikkels. Het is informatie die van hersendeel verplaatst.

Omdat Autisme een informatie/prikkelverwerking -stoornis is, voel ik soms helemaal geen honger en soms juist heel veel terwijl ik net gegeten heb. Ik vind het best moeilijk om te weten welk gevoel ik serieus moet nemen en welk gevoel niet.

Persoonlijke verzorging is altijd al moeilijk geweest voor mij. Ik ben ook erg blij dat het na 17 jaar 9 van de 10 keer goed gaat! Douchen kostte mij bijvoorbeeld heel veel tijd. En tandenpoetsen lukte mij nooit goed als kind. En als dingen niet op een vaste plek stonden, dan liep ik vast en bevroor ik helemaal.

Ik ben nu zo’n drie jaar aan het leren om te gaan met de eigenschappen die ik heb en het gaat al best goed! Ik was vroeger heel vaak ziek door de overprikkeling. Ik heb leren herkennen wanneer ik op de rem moet trappen om overprikkeling te voorkomen. Ik ben heel goed geholpen door hulpverleners; ik kreeg goede hulp voor een langere periode.